Nieuws

22-11-2021 19:44

Van (bijna) WIA naar gewaardeerde medewerker

We hebben een groot probleem op de arbeidsmarkt. De meeste organisaties hebben moeite om vacatures ingevuld te krijgen. Anderzijds zijn er op dit moment meer dan een miljoen mensen arbeidsongeschikt, vaak door onder andere psychisch/emotioneel gerelateerde klachten.

Mensen met psychisch/emotioneel gerelateerde klachten worden vaak gestigmatiseerd en er is zelfs regelmatig sprake van discriminatie. Dit blijkt ook uit meerdere recente onderzoeken. Is het wel terecht om te veronderstellen dat mensen die dergelijke klachten hebben of hebben gehad arbeidsonge-schikt zouden zijn of blijven? Wij vinden dat vaak onzin. Wij kijken dan ook echt anders naar mensen met psychisch/ emotioneel gerelateerde klachten. Het is zeer belangrijk om per individu te kijken en niet te oordelen op basis van 'aannames' met behulp van stigma's.

PostTraumatische Groei

Vaak is er wel aandacht voor het verminderen van klachten, maar niet voor groei. En dat is niet slim. Juist tijdens moeilijke momenten in iemands leven zijn de ontwikkelingsmogelijkheden namelijk bijzonder groot. En als je zo met mensen met deze klachten omgaat, ziet 'de wereld' er heel anders uit. Die manier van kijken is zelfs wetenschappelijk onderbouwd en dat fenomeen heet 'PostTraumatische Groei', oftewel PTG.

Als je iemand met problemen vanuit de mogelijkheden van PTG benadert, ontstaat er een totaal ander beeld, een open blik op alle mogelijkheden waar naartoe gewerkt kan worden. Als een organisatie vanuit dit gedachtegoed gaat werken, biedt dat interessante kansen.

Door vanuit een PTG-perspectief met (potentiële) medewerkers met klachten om te gaan en daarover vanuit de organisatie veel te communiceren en daar ook naar te handelen, ontstaat er uiteindelijk een andere cultuur in het bedrijf. Een cultuur waarin mensen niet gestigmatiseerd worden, maar waarin ze zich gehoord en gesteund voelen, en waarin men zelfs gestimuleerd en begeleid wordt naar groei. Ook mensen die al vele jaren worstelen, niet vooruitkomen, of zelfs achteruitgaan tijdens reguliere behandel- of begeleidingstrajecten, worden zo naar groei begeleid.

Metafoor

We willen dit graag illustreren met een mooie metafoor. Stel je eens voor dat een klein jongetje dat net leert fietsen een keer valt. En dat jij dan tegen hem zegt dat hij de rest van zijn leven met zijwieltjes moet fietsen, omdat hij het toch nooit goed zal leren. Het is voor dat kindje toch ronduit zielig, als je dat echt tegen hem zou zeggen? Iedereen zou dat belachelijk en onverantwoord vinden. En misschien nog wel erger dan dat.

En precies op die manier gaan we om met mensen die last hebben van psychisch/emotioneel gerelateerde klachten. Tegen mensen met een burn-out zeggen we bijvoorbeeld dat ze de rest van hun leven hun grenzen extra moeten bewaken. En op het werk krijgen hun leidinggevenden zelfs vaak de opdracht om hen te helpen met 'het bewaken van die grenzen'. Mensen met een depressie krijgen vaak medicatie voorgeschreven en moeten het vooral rustig aan doen.

Soortgelijke houdingen en behandelingen zijn er voor allerlei vormen van ellende. En dat is dus hetzelfde effect als tegen een kindje zeggen dat het de rest van zijn leven met zijwieltjes moet fietsen. En dat is ontzettend dom. Waarom? Omdat juist tijdens moeilijke momen-ten in iemands leven de ontwikkelingsmogelijkheden bijzonder groot zijn.

Het kindje uit het voorbeeld wordt door die benaderingswijze zeer beperkt en kan zichzelf nooit ten volle ontwikkelen als het om fietsen gaat. Waarschijnlijk heeft dit zelfs effect op veel meer gebieden van zijn ontwikkeling. En zo gaat het dus ook bij mensen die allerlei vormen van ellende ervaren. Door hen te begrenzen of als incapabel te beschouwen om zelf door hun ellende heen te worstelen, worden ze beperkt in hun groei. Er wordt hen op die manier een kans op een enorme groeispurt, zelfs vaak transformatie, ontnomen.

Heb je personeel nodig? Of dreigt er iemand de WIA in te gaan met psychisch/emotioneel gerelateerde klachten? Er zijn genoeg mensen die heel graag (weer) willen en kunnen werken. Kijk er eens naar vanuit PTG-achtige uitgangspunten. Investeer in deze mensen! Dat levert vaak bijzonder waardevolle en loyale medewerkers op.

www.sterker-door-ellende.nl

 

Over de auteurs

Anja Jongkind (1953) en Greet Vonk (1964) werken sinds 2013 samen binnen Et Emergo. Ze hebben PTG-Coaching ontwikkeld en zij schreven de boeken 'PostTraumatische Groei - Sterker door ellende' en 'Gelukkig door ontdekken - Sterker door ellende'. Ze geven ook workshops, lezingen, inspiratiesessies, trainingen en opleidingen op het gebied van PostTraumatische Groei.

Anja werkt in haar praktijk als therapeut en als coach al meer dan 40 jaar vanuit deze uitgangspunten.

Greet deed een wetenschappelijk onderzoek betreffende PostTraumatische Groei. Haar onderzoek is gepubliceerd in het wetenschappelijke tijdschrift International Journal of Workplace Health Management.

delen:
Algemene voorwaarden